- Nowy
Tradycyjny korsykański Figatellu Rustykalna kiełbasa z wątróbki wieprzowej i czosnku
Tradycyjny korsykański Figatellu
Rustykalna kiełbasa z wątróbki wieprzowej i czosnku
Tradycyjny korsykański figatellu to świeża kiełbasa z grubo siekanego wątroby wieprzowej, przyprawiona czosnkiem, pieprzem i nepitą (dzika mięta korsykańska), idealna do powolnego pieczenia nad drewnianym ogniem.
Inne nazwy
-
Figatellu
-
Figateddu (w języku korsykańskim)
-
Tradycyjna korsykańska kiełbasa wątrobiana
Warianty i wersje regionalne
Ewolucja przepisu
Figatellu pochodzi z XVII-wiecznych owczarni, gdzie pozwalał wykorzystać świeżą wątrobę z zimowego uboju świń rasy nustrale. Początkowo był to prosty farsz: wątroba, sól i czosnek, nadziewany do naturalnych jelit i suszony przez kilka dni.
W XIX wieku przepis wzbogacił się: dodatek czerwonego wina korsykańskiego (Nielluccio lub Sciaccarellu) zmiękczał i aromatyzował farsz, a dzika nepita nadawała charakterystyczny ziołowy aromat wyspy.
W XX wieku produkcja rzemieślnicza spadła z powodu wyludnienia wsi, grożąc tradycji. Utworzenie IGP Figatellu Corse w 2012 roku pozwoliło ujednolicić produkcję, zachowując rustykalny i autentyczny charakter produktu.
Nowoczesne wersje obejmują:
-
Lżejsze wersje z mniejszą ilością tłuszczu
-
Naturalnie bezglutenowe
-
Wersje wegetariańskie (wędzone tofu + drobno siekane warzywa)
-
Wersje bez alkoholu (dla bistrów lub street foodu)
Główne warianty regionalne
-
Nebbiu (Górna Korsyka): dominacja wątroby (~70%), intensywna świeża nepita, krótka suszarnia (2 dni), miękka tekstura; grillowane nad krzewami dla delikatnego aromatu dymu.
-
Sartenais (Południowa Korsyka): dodatek wędzonej słoniny (~30%), tłustszy i pikantny farsz, dłuższe suszenie (4–5 dni); grillowane nad drewnem kasztanowym dla mocniejszego aromatu.
-
Bozio (Środkowa Korsyka): mieszanka wątroby wieprzowej i cielęcej, wzmacniany różowy czosnek korsykański, bez wina; drobniejsza tekstura, idealna do gotowania w aromatycznym bulionie.
-
Wersja współczesnego szefa kuchni (np. Fabio Bragato, Corte): figatellu w panierce lub konfitowane, podawane z puree z nepity, redukcją wina korsykańskiego i kawałkami kasztanów.
-
Capo Corso (Północ): farsz z infuzją mirtu, cieńsze jelita; powolne pieczenie nad żarem, podawane z polentą z mąki kasztanowej.
-
Współczesny street food: mini-figatellu grillowane na patyku (~5 cm), podawane z kwaśnym sosem z mirtu i chipsami z polenty; idealne na festiwale i imprezy.
Figatellu to symboliczna potrawa Korsyki, ceniona za rustykalny charakter, aromat czosnku i nepity oraz autentyczność pasterską.
Możliwe zamienniki
Wątróbkę wieprzową można częściowo zastąpić wątrobą cielęcą lub jagnięcą; słoninę można zastąpić karkówką lub tłuszczem wieprzowym dla odpowiedniej tłustości.
Klasyfikacja
-
Rodzaj dania: wędlina / danie główne
-
Serwowanie: bistro / rodzina
-
Porcje: 10 (ok. 2 kg)
-
Poziom trudności: średni
Kontekst kulturowy i historyczny
Przysłowie:
"U figatellu hè u cori di a chjama corsa."
("Figatellu jest sercem korsykańskiej duszy" – symbolizuje rustykalną gościnność)
Legenda:
W korsykańskich górach pasterz z Nebbiu, ścigany przez bandytów, podzielił się swoim świeżym figatellu z głodnymi podróżnymi. Gest ten uratował mu życie i uczynił figatellu symbolem solidarności i gościnności górskiej.
Pochodzenie geograficzne i status:
-
Kraj: Francja
-
Region: Korsyka
-
Certyfikat: IGP (Chronione Oznaczenie Geograficzne)
-
Twórca: przekaz ustny tradycji pasterskiej
-
Standaryzacja przepisu: tak (specyfikacja IGP)
-
Kryteria: wątroba wieprzowa ≥50%, grubo siekana, przyprawy czosnek/pieprz/sól, naturalne jelita, suszenie 2–5 dni, bez dodatków chemicznych
-
Certyfikacja: INAO (IGP Figatellu Corse)
Historia dania
-
XVII w.: pasterze wykorzystywali świeżą wątrobę z jesiennego uboju świń
-
Danie wiejskie: podawane z polentą z kasztanów
-
Kontekst społeczny: izolowane życie pasterskie, festyny i winobranie
-
Wpływ terroir: dzika nepita i świnie nustrale
-
XX w.: spadek popularności z powodu wyludnienia, wzrost dzięki IGP w 2012
Wpływy kulturowe:
-
Genueńskie: przyprawy, jelita
-
Włoskie: gruba siekanka
-
Śródziemnomorskie: czosnek, zioła
Ewolucja techniczna i kulinarna:
-
Wędzenie rzemieślnicze → produkcja IGP
-
Mechaniczne maszynki, kontrola sanitarna
-
Popularne → kuchnia haute (konfit, krokiety)
Szefowie, restauracje i wersje referencyjne
-
Ferme-Auberge U Tavonu – Corte: figatellu nustrale, drewno, świnie wolno żyjące
-
Auberge du Col de Bavella – Zonza: dominacja nepity, podawane z polentą
-
Chez Jean-Luc – Porto-Vecchio: figatellu wędzone, południowa wersja
-
La Rusta – Bastia: mini-figatellu jako wykwintna przystawka
-
Fattoria di l’Isula – Sartène: ekologiczne, rasa czysta, tradycyjna suszarnia
-
Auberge Sulana – Serra-di-Scopamène: długa tradycja rodzinna
-
Elevage U Casale – Balagne: dostawca świń Nustrale
-
Ferme A Filetta – Cap Corse: krótkie suszenie, świnie z pastwisk
-
Maison Pietri – Sartène: konfit i grillowane, świnie karmione kasztanami
-
Elevage U Merghju – Korsyka Południowa: tradycyjne dla restauracji
Charakterystyka kulinarna
-
Wygląd: rustykalne kiełbaski brązowe, błyszczące, 15–20 cm
-
Tekstura: miękkie w środku, chrupiące na zewnątrz
-
Aromaty: czosnkowe, ziołowe (nepita), pieprzne, mięsne
Sposoby gotowania: grill, smażenie delikatne
Kluczowe techniki: grube siekanie, ręczne nadziewanie, suszenie wentylowane
Typowe składniki: świeża wątroba wieprzowa, czosnek korsykański, nepita, wino czerwone
Sprzęt
-
Maszynka z dużym sitkiem
-
Nadziwiacz ręczny
-
Nóż do przycinania
-
Sznurek rzeźniczy
-
Suszarka wentylowana
Składniki (2 kg, 10 porcji)
-
1,5 kg świeżej wątroby wieprzowej (bez nerwów)
-
500 g słoniny/karkówki
-
30 g soli (1,5%)
-
5 g grubo mielonego pieprzu
-
4–6 ząbków czosnku, zmiażdżonych
-
50 ml wina czerwonego (opcjonalnie)
-
10 g świeżej nepity (opcjonalnie)
-
Naturalne jelita wieprzowe (28–32 mm)
Warianty: do 20% wątroby cielęcej, bez wina
Przygotowanie
Czas przygotowania: 45 min
Gotowanie: 20–30 min
Suszenie/odpoczynek: 2–5 dni
-
Przygotowanie stanowiska:
-
Wyczyścić i zdezynfekować powierzchnię roboczą
-
Namoczyć i wypłukać jelita
-
Utrzymywać mięso i wątrobę chłodną (<4 °C)
-
Przygotować przyprawy
-
-
Krojenie i przygotowanie wstępne:
-
Oczyścić wątrobę, usunąć zielone części i żyły
-
Pokroić w kostkę ok. 3 cm
-
Grubo posiekać (~8 mm)
-
Wymieszać z solą, pieprzem, czosnkiem, nepitą i winem
-
Odpoczywać 1–2 h w chłodzie (0–3 °C)
-
-
Nadziewanie, suszenie i gotowanie:
-
Nadziewać jelita, formować kiełbaski 15–20 cm
-
Nakłuć igłą, aby usunąć pęcherzyki powietrza
-
Suszyć w chłodnym, wentylowanym miejscu (12–15 °C, 70–80% wilgotności) 2–5 dni
-
Gotowanie:
-
Drewno: pośredni żar 20–30 min, obracać
-
Patelnia: mały ogień, tłuszcz, obracać, temperatura w środku 75 °C
-
-
-
Wykończenie i podanie:
-
Odpoczynek kilka minut
-
Kroić ukośnie dla pokazania marmurkowej struktury
-
Podawać z polentą, pieczonymi figami, ziemniakami, chlebem
-
Opcjonalnie: redukcja wina, świeża nepita
-
Porady szefa:
-
Używać świeżej wątroby tego samego dnia
-
Nepitę dodać 24h przed nadziewaniem
-
Unikać nadmiernego suszenia i soli
-
Przechowywać po ugotowaniu w chłodzie +3 °C do 7 dni
Metody gotowania
-
Drewno, kominek, grill, piekarnik, patelnia, plancha
-
Można dodawać do duszonych potraw lub polenty
-
Dodatki: polenta z kasztanów, ziemniaki, figi, chleb, wino korsykańskie
Bezpieczeństwo żywności
-
Temperatura <4 °C do nadziewania
-
Środek ≥75 °C
-
Szybkie chłodzenie -3 °C, termin ważności 7 dni (+3 °C)
-
Ścisła higiena, rękawice
Napoje
-
Wino: Patrimonio (Nielluccio, 16 °C)
-
Bez alkoholu: woda aromatyzowana mirtem, korsykańskie piwo Pietra
Wartość odżywcza (200 g)
-
Energia: 450 kcal
-
Tłuszcz: 35 g
-
Węglowodany: 1 g
-
Białko: 28 g
-
Błonnik: 0 g
Alergeny: siarczyny (wino), możliwe śladowe ilości mleka (jeśli nepita była nawożona mlekiem)
Możliwe adaptacje
-
Bezglutenowe: naturalnie
-
Wegetariańskie: wędzone tofu + warzywa
-
Bez alkoholu: wino zastąpić wodą aromatyzowaną czosnkiem
Słowniczek:
-
Nepita: korsykańska mięta dzika
-
Embossage: nadziewanie jelit
-
Nustrale: rustykalna korsykańska rasa świń